| تبليغات | X |
برگرفته ازسایت: زندگی نامه محسن لوح موسوی در محله مولوی تهران به سال 1330 شمسی و دریک خانواده مذهبی ، ناشنوا مادرزاد به دنیا آمد. او همانند برادر بزرگترش " حسین " تمام دوره تحصیلی ابتدایی را در دبستان کرولال های باغچه بان گذارند و در تابستان ها به همراه خانواده اش به سفرهای زیارتی همچون مکه ، نجف ، کربلا و بیت المقدس و سوریه می رفت و علاوه بر یادگیری آموزه های مذهبی ، نظاره گر اشارات ناشنوایان آن خطه در کوچه و بازار که میان خودشان رد و بدل می شده بود و به علت متفاوت بودن با اشارات فارسی برایش جذابیت خاص داشت . محسن بعداز در گذشت پدرش که هنوز به مرحله میانسالی نرسیده بود ، ازدواج دو خواهر شنوایش و در نهایت سفر برادر ناشنوایش به آمریکا که به اقامت دایمی وی در آنجا منجرشد، تمام مسئولیت نگهداری مادر بزرگ و همچنین مادر خویش را به دوش گرفت. ویژگی ها هنر بزرگ محسن لوح موسوی در این است که با ارائه دلایل صحیح توانست نیاز ناشنوایان ایران به داشتن یک زبان اشاره علمی و استاندارد شده و اهمیت این کار را به جولیا سمیعی و رضا قلی شهیدی بقبولاند و با گذشت زمان ، هردو به صحیح بودن نظریه محسن لوح موسوی پی بردند و موافقت کردند که زبان اشاره استاندارد شده (علمی) فارسی ، یک روش "پیشرفته" و مجموعه ای مدون و منطبق با زبان محاوره ای فارسی است که در مواقع رسمی استفاده می شود بنابراین نیازی به زبان اشاره عامیانه فارسی و یا زبان اشاره آمریکای نیست . بدین وسیله محسن سی سال از بهترین دوران عمر خود را صرف این کار عظیم کرد و با همکاری اعضای گروه پژوهش زبان اشاره فارسی ، چند کتاب به چاپ رساند که عبارتند از: 1- فرهنگ زبان اشاره برای ناشنوایان ، ناشر: سازمان ملی رفاه ناشنوایان ، 1359 (منسوخ) 2-آشنایی با اشارات ناشنوایان ، ناشر: سازمان بهزیستی کشور ، 1363 (تلخیص) 3- مجموعه اشارات فارسی ، ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی کشور ، 1368 ( جلد اول) 4 – زبان اشاره فارسی ، ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، 1376 (جلد دوم) 5- زبان اشاره فارسی 3 ، ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، 1378 (جلد سوم) 6- زبان اشاره فارسی 4 ، ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، 1383 (جلد چهارم) محسن در تهیه کتاب های داستان ویژه کودکان ناشنوا که به زبان اشاره نوشته شده و به عنوان وسیله کمک آموزشی موثر توسط مربیان و والدین مورد استفاده قرارمی گیرد ، نقشی موثر داشت. این کتاب ها عبارتند از:
1- جوجه من ، ناشر: دانشگاه آزاد (پیام نور کنونی) ، 1358 2- دویدم دویدم ، ناشر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ، 1359 3- مهمان های ناخوانده ، ناشر: سازمان ملی رفاه ناشنوایان ، 1359 4- کبوتر من کبوتر من ، ناشر: شرکت همگام با کودکان و نوجوانان ، 1373 5- شب به سر رسید ، ناشر: شرکت همگام با کودکان و نوجوانان ، 1373 6 – دویدم دویدم ، ناشر: شیرازه و با همکاری صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونسیف ) در ایران ، 1377 7- زبان آموزی به کودک ناشنوا ، ناشر: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران ، 1377 چند ابتکار فراموش نشدنی در حوزهً زبان اشاره فارسی بویژه گرامر (دستور زبان) انجام داده است ، از جمله : 1- الفبای دستی فارسی ناشنوایان که به خاطر عدم استفاده از صورت و لب برای ادای حروف الفبای فارسی ، با سهولت بیشتری در مقایسه با الفبای گویای باغچه بان به کار برده می شود. 2- اعداد ریاضی به زبان اشاره (با رعایت تمام ضوابط در ارتباط با یکدیگر) 3- رنگ ها و ماه های سال شمسی به زبان اشاره (با رعایت قاعده حاکم بر الفبای دستی فارسی) 4- صفات تفضیلی و عالی به زبان اشاره (با رعایت ضوابط ) 5- قاعده اشاره ای برای اصطلاحات " جمع " در مورد انسان ها ، چیزهای قابل شمارش و غیر قابل شمارش.
+
نوشته شده توسط کانون ناشنوایان کردستان
|
نخستین کودکستان و نخستین مدرسه ناشنوایان در تبریز بنیاد گذاشته شد. جبا رباغچه بان که سیمایش آشنای مردم ایران است آموزگاری ارجمند و مبتکری شایسته بود که ابتدا درتبریز کودکستانی را تحت عنوان باغچه اطفال دایر و به همین خاطر خود را باغچه بان نامید . آقای سرداری نیا در"مشاهیر آذربایجان" طی شرح زندگانی جبار باغچه بان می نویسد :نخستین مدرسه ناشنوایان را جبار باغچه بان درکو چه انجمن درسال1303 شمسی با وجود مخالفت های زیاد از جمله رئیس فرهنگ وقت دکتر محسنی در تبریز دایر کرد . این کلاس جنب باغچه اطفال باغچه بان در کوچه انجمن درساختمان معروف به عمارت انجمن تاسیس شد. آقای سرداری نیا در ادامه می افزاید : جبار باغچه بان اولین مولف و ناشر کتاب کودک درایران است. او از سال 1307 شمسی علیرغم دشواری های وسیع چاپ و کلیشه، چاپ کتاب های ویژه کودکان را با نقاشی هایی که خود می کشید آغاز کرد و گفتنی است که یکی از کتاب های وی نیز با عنوان "بابا برفی " توسط کانون پرورش فکری کودکا ن و نوجوانان به چاپ رسیده و شورای جهانی کتاب کودک آن را به عنوان بهترین کتاب کودک انتخاب کرد .
+
نوشته شده توسط کانون ناشنوایان کردستان
|
زندگی نامه استاد جبار عسگرزاده معروف به جبار باغچه بان در سال 1264 خورشیدی در شهر ایروان ارمنستان و در یک خانواده صنفی چشم به جهان گشود. تبارش ایرانی بود و همواره به هویت ایرانی خود می بالید. جد ش از اهالی تبریز بود. مادرش اهل قفقاز و پدرش استاد عسگر اهل ارومیه بوده که در شهر ایروان با شغل معماری و قنادی گذران زندگی می کرد. تحصیلات باغچه بان براساس اصول قدیمی، مسجدی و مکتب خانه ای بود و در سن 15 سالگی با مختصر سوادی به جهت تأمین معاش خانواده مجبور به ترک تحصیل شد و به پیروی از حرفه پدر، یعنی از طریق معماری و قنادی گذران زندگی می کرد. در سال 1298 هجری شمسی هنگامی که قحطی، مرض و جنگ های محلی همه جا را فرا گرفته بود، پدر و مادر خود را از دست داد استاد جبار باغچه بان (عسگرزاده) يکي از خادمان پر تلاش فرهنگ ايران و به معنی واقعي کلمه معلم بود. سرانجام استاد جبار باغچه بان، این ستاره پرفروغ آسمان فرهنگ ایران پس از تحمل یک بیماری کوتاه چهار روزه در آذر ماه سال 1345 روحش پرواز کرد واز شکنجه ی تن آزاد شد و مدیریت مدارس ناشنوایان به فرزند بصیرش، خانم ثمینه باغچه بان سپرده شد. ادامه »
+
نوشته شده توسط کانون ناشنوایان کردستان
|
|
نگاه ما ما خاموشیم، و چون خاموشیم میاندیشیم، و چون میاندیشیم، پس هستیم نوشته های پیشین
شعری از احمد شاملو دسته ها
ادبی پیوندها کانون ناشنوایان کشور
دیگر سایت و وبلاگ ها
آمار وبلاگ |
